Οι φωτογραφίες είναι ματιές των αναμνήσεων για τους παλαιότερους και ματιές της φαντασίας για τους νεότερους, αποτελούν στιγμιότυπα του τόπου μας και του τρόπου μας δηλαδή της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας και έχουν αποθανατιστεί πρόσωπα δικά μας, παππούδες και γιαγιάδες, γονείς, συγγενείς φίλοι και συγχωριανοί, και βασικότερο οι φωτογραφίες είναι φορείς μνήμης και γνώσης, στοιχεία τεκμηρίωσης και σύγκρισης του παρελθόντος και του παρόντος μας. Η φωτογραφία είναι μέσο επικοινωνίας, μία μορφή γλώσσας. Είναι η γλώσσα που φέρνει κοντά μας το προσωπικό μας παρελθόν, αυτό που έχουμε ζήσει αλλά έχουμε χάσει, και το παρελθόν που δε γνωρίσαμε ποτέ και δε θα μπορούσαμε ποτέ να γνωρίσουμε ένα παρελθόν έξω και πέρα απο μάς. Καθώς στο ιστορικό γίγνεσθαι εμείς ζούμε μονάχα το παρόν, η φωτογραφία μάς επιστρέφει τη ροή του χρόνου, που μας αφαιρεί ο ίδιος ο χρόνος. Θα μπορούσε το χθες να υπάρχει μόνο ως ανάμνηση αλλά θα ήταν θαμπή. Οι αναμνήσεις είναι πάντα θαμπές. Κουβαλάνε μαζί τους τη φθορά του χρόνου. Οι φωτογραφίες κουβαλάν τα χρώματα, τις μυρωδιές και τους ήχους του χρόνου.

Translate

7η Μαρτίου 1948: Η Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα

 


Η 7η Μαρτίου αποτελεί ημέρα ορόσημο για τα Δωδεκάνησα και ολόκληρο τον ελληνισμό. Την ημέρα αυτή, το 1948, τα νησιά του νοτιοανατολικού Αιγαίου ενώθηκαν επίσημα με την Ελλάδα, ολοκληρώνοντας έναν μακρόχρονο αγώνα των κατοίκων τους για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση. Μετά την Επανάσταση του 1821, τα Δωδεκάνησα δεν ενσωματώθηκαν στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος και παρέμειναν υπό ξένη διοίκηση. Το 1912 καταλήφθηκαν από την Ιταλία, η οποία διατήρησε τον έλεγχο των νησιών για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Κατά την περίοδο αυτή επιχειρήθηκε έντονος εκιταλισμός, ιδιαίτερα στα χρόνια του καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι. Παρά τις πιέσεις, οι Δωδεκανήσιοι κράτησαν ζωντανή την ελληνική τους ταυτότητα και το αίτημα της ένωσης. Η λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου άλλαξε τα δεδομένα. Με τη Συνθήκη των Παρισίων (1947) αποφασίστηκε η παραχώρηση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Η επίσημη τελετή πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαρτίου 1948 στην Ρόδο, όπου υψώθηκε πανηγυρικά η ελληνική σημαία, σηματοδοτώντας το τέλος μιας μακράς ιστορικής εκκρεμότητας. Για την Κω και την Καρδάμαινα ειδικότερα, η ενσωμάτωση αποτέλεσε στιγμή βαθιάς συγκίνησης και δικαίωσης. Οι κάτοικοι του νησιού είχαν βιώσει δύσκολες περιόδους αλλά διατήρησαν ακμαίο το εθνικό τους φρόνημα. Η ένωση άνοιξε νέο κεφάλαιο ανάπτυξης και προοπτικής για την Κω, ενισχύοντας τη θέση της στο ελληνικό κράτος και στο Αιγαίο. Η επέτειος της 7ης Μαρτίου δεν είναι μόνο μια ιστορική αναφορά. Είναι υπενθύμιση των αγώνων των προηγούμενων γενεών και ευθύνη για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Η Δωδεκάνησος, η Κως και η Καρδάμαινα τιμούν κάθε χρόνο την ημέρα αυτή με σεβασμό και υπερηφάνεια, κρατώντας ζωντανή την παρακαταθήκη της ένωσης.



Δεν υπάρχουν σχόλια: